30.03.25
Joz 5, 9a. 10-12
„Rozłożyli się obozem Izraelici w Gilgal i tam obchodzili Paschę czternastego dnia miesiąca wieczorem, na stepach Jerycha. Następnego dnia Paschy jedli z plonu tej krainy, chleby przaśne i ziarna prażone tego samego dnia. Manna ustała następnego dnia gdy zaczęli jeść plon tej ziemi. Nie mieli już więcej Izraelici manny, lecz żywili się tego roku z plonów ziemi Kanaan”. Po czterdziestu latach życia manną na pustyni, po przekroczeniu Jordanu wracają do normalnych pokarmów, jakie ofiaruje im Ziemia Obiecana.
2 Kor 5, 17-21
„Jeżeli więc ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto stało się nowe. Wszystko zaś to pochodzi od Boga, który pojednał nas z sobą przez Chrystusa i zlecił na posługę jednania. Albowiem w Chrystusie Bóg jednał z sobą świat, nie poczytując ludziom ich grzechów, nam zaś przekazując słowo jednania”. Paweł otrzymuje posługę jednania ludzi z Bogiem. Widzi on owoce swojej działalności – ludzi pozostających w Chrystusie, przemienionych, którzy stali się nowym stworzeniem.
Łk 15, 1-3. 11-32
„A gdy był jeszcze daleko, ujrzał go jego ojciec i wzruszył się głęboko; wybiegł naprzeciw niego, rzucił mu się na szyję i ucałował go. A syn rzekł do niego: Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie, już nie jestem godzien nazywać się twoim synem. Lecz ojciec rzekł do swoich sług: Przynieście szybko najlepszą szatę i ubierzcie go; dajcie mu też pierścień na rękę i sandały na nogi! Przyprowadźcie utuczone cielę i zabijcie: będziemy ucztować i bawić się, ponieważ ten mój syn był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się. I zaczęli się bawić”. W posłudze jednania z Bogiem najważniejsza jest radość, bo jest to za każdym razem cud wskrzeszenia umarłego. Syn marnotrawny, jak mówi Jezus: „był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się”. Bardzo potrzebujemy tej prawdziwej radości.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz