1.06.26
2 P 1, 2-7
„Łaska wam i pokój niech będą udzielone obficie przez poznanie Boga i Jezusa, Pana naszego! Tak samo Boska Jego wszechmoc udzieliła nam tego wszystkiego, co się odnosi do życia i pobożności, przez poznanie Tego, który powołał nas swoją chwałą i doskonałością. Przez nie zostały nam udzielone drogocenne i największe obietnice, abyście się przez nie stali uczestnikami Boskiej natury, gdy już wyrwaliście się z zepsucia [wywołanego] żądzą na świecie”. Piotr łączy ze sobą wyrwanie z zepsucia światowego i uczestnictwo w Boskiej naturze; nawrócenie i przebóstwienie.
Mk 12, 1-12
„I chwyciwszy, zabili go i wyrzucili z winnicy. Cóż uczyni właściciel winnicy? Przyjdzie i wytraci rolników, a winnicę odda innym. Nie czytaliście tych słów w Piśmie: Właśnie ten kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił i jest cudem w oczach naszych. I starali się Go ująć, lecz bali się tłumu. Zrozumieli bowiem, że przeciw nim powiedział tę przypowieść. Zostawili więc Go i odeszli”. Jezus jest kamieniem odrzuconym przez budujących, przez władze religijne Izraela. Zaskakuje postawa Ojca przedstawianego w przepowieści przez właściciela winnicy. Posłyła On proroków, a nawet swojego Syna – dając szansę nawrócenia. Mówi On o karze dla tych, którzy odrzucili łaskę zbawienia: „Dlatego powiadam wam: Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce. Kto upadnie na ten kamień, rozbije się, a na kogo on spadnie, zmiażdży go” (Mt 21,43-44).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz