11.08.26
Ez 2, 8 – 3, 4
„Ty więc, synu człowieczy, słuchaj tego, co ci powiem. Nie opieraj się, jak ten lud zbuntowany. Otwórz usta swoje i zjedz, co ci podam. Popatrzyłem, a oto wyciągnięta była w moim kierunku ręka, w której był zwój księgi. Rozwinęła go przede mną; był zapisany z jednej i drugiej strony, a opisane w nim były narzekania, wzdychania i biadania. A On rzekł do mnie: Synu człowieczy, zjedz to, co masz przed sobą. Zjedz ten zwój i idź przemawiać do Izraelitów!” Prorok nie mówi od siebie. Otrzymuje od Boga treść swojego proroctwa skierowanego wobec zbuntowanego ludu. Są to niestety: „narzekania, wzdychania i biadania”.
Mt 18, 1-5. 10. 12-14
„W tym czasie uczniowie przystąpili do Jezusa z zapytaniem: Kto właściwie jest największy w królestwie niebieskim? On przywołał dziecko, postawił je przed nimi i rzekł: Zaprawdę, powiadam wam: Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. Kto się więc uniży jak to dziecko, ten jest największy w królestwie niebieskim. I kto by przyjął jedno takie dziecko w imię moje, Mnie przyjmuje”. Królestwo niebos – to obecność i działanie Ducha Świętego w człowieku. Pokora umożliwia to działanie. Stać się jak dziecko – to posłusznie poddawać się Duchowi, to pokornie modlić się w Duchu (por. Rz 8,26-27).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz