21.10.23

 

21.10.23

Rz 4, 13. 16-18

„Albowiem nie od [wypełnienia] Prawa została uzależniona obietnica dana Abrahamowi i jego potomstwu, że będzie dziedzicem świata, ale od usprawiedliwienia z wiary. Jeżeli bowiem dziedzicami stają się ci, którzy się opierają na Prawie, to wiara straciła znaczenie, a obietnica pozostała bez skutku. Prawo bowiem pociąga za sobą karzący gniew. Gdzie zaś nie ma Prawa, tam nie ma i przestępstwa”. Prawo potępia, a każdy z nas jest grzesznikiem. Szansą jest wiara w Jezusa, dzięki której będziemy usprawiedliwieni, będziemy dobrymi ludźmi.

Łk 12, 8-12

„A powiadam wam: Kto się przyzna do Mnie wobec ludzi, przyzna się i Syn Człowieczy do niego wobec aniołów Bożych; a kto się Mnie wyprze wobec ludzi, tego wyprę się i Ja wobec aniołów Bożych. Każdemu, kto mówi jakieś słowo przeciw Synowi Człowieczemu, będzie przebaczone, lecz temu, kto bluźni przeciw Duchowi Świętemu, nie będzie przebaczone. Kiedy was ciągać będą do synagog, urzędów i władz, nie martwcie się, w jaki sposób albo czym macie się bronić lub co mówić, bo Duch Święty nauczy was w tej właśnie godzinie, co należy powiedzieć”. Bluźnić przeciwko Duchowi – to doszukiwać się zła w dobru, to nie radować się cudami, które czynił Jezus. Jezus gwarantuje nam obronę Ducha wobec naszych prześladowców.

20.10.23

 

20.10.23

Rz 4, 1-8

„Bo cóż mówi Pismo? Uwierzył Abraham Bogu i zostało mu to poczytane za sprawiedliwość. Otóż temu, który pracuje, poczytuje się zapłatę nie tytułem łaski, lecz należności. Temu jednak, który nie wykonuje pracy, a wierzy w Tego, co usprawiedliwia grzesznika, wiarę jego poczytuje się za tytuł do usprawiedliwienia”. Wydawało się ludziom, że dobrymi czynami mogą zasłużyć sobie na zbawienie. Paweł wskazuje na wiarę w Jezusa, jako na źródło naszego usprawiedliwienia. Wiara jest łaską i usprawiedliwienie jest łaską.

Łk 12, 1-7

„Strzeżcie się kwasu, to znaczy obłudy faryzeuszów. Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie wyszło na jaw, ani nic tajemnego, co by się nie stało wiadome. Dlatego wszystko, co powiedzieliście w mroku, w świetle będzie słyszane, a coście w izbie szeptali do ucha, głosić będą na dachach. Lecz mówię wam, przyjaciołom moim: Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, a potem nic więcej uczynić nie mogą. Pokażę wam, kogo się macie obawiać: bójcie się Tego, który po zabiciu ma moc wtrącić do piekła. Tak, mówię wam: Tego się bójcie!” Jezus ostrzega przed zakłamaniem, bo przez kłamstwo ludzie poddają się szatanowi, który ma władzę wtrącania do piekła swoich poddanych. Naszą szansą jest życie w prawdzie, którą jest Jezus.

19.10.23

 

19.10.23

Rz 3, 21-30a

„Ale teraz jawną się stała sprawiedliwość Boża niezależna od Prawa, poświadczona przez Prawo i Proroków. Jest to sprawiedliwość Boża przez wiarę w Jezusa Chrystusa dla wszystkich, którzy wierzą. Bo nie ma tu różnicy: wszyscy bowiem zgrzeszyli i pozbawieni są chwały Bożej, a dostępują usprawiedliwienia darmo, z Jego łaski, przez odkupienie które jest w Chrystusie Jezusie”. Dzięki wierze w Jezusa mamy dostęp do Bożej sprawiedliwości. On nas czyni sprawiedliwymi, uwalnia nas od grzechów i wad.

Łk 11, 47-54

„Dlatego też powiedziała Mądrość Boża: Poślę do nich proroków i apostołów, a z nich niektórych zabiją i prześladować będą. Tak na tym plemieniu będzie pomszczona krew wszystkich proroków, która została przelana od stworzenia świata, od krwi Abla aż do krwi Zachariasza, który zginął między ołtarzem a przybytkiem. Tak, mówię wam, na tym plemieniu będzie pomszczona. Biada wam, uczonym w Prawie, bo wzięliście klucze poznania; samiście nie weszli, a przeszkodziliście tym, którzy wejść chcieli”. Straszne są prześladowania uczniów Jezusa. Będą one pomszczone. Doktorzy znali Stary Testament, który zapowiadał przyjście Zbawiciela. Nie przyjęli Jezusa i źle nastawiali ludzi do Jezusa przez swoje oszczerstwa (por. Mt 12,22-37).

18.10.23

 

18.10.23

2 Tm 4, 10-17a

Mówi Paweł: „W pierwszej mojej obronie nikt przy mnie nie stanął, ale mię wszyscy opuścili: niech im to nie będzie policzone! Natomiast Pan stanął przy mnie i wzmocnił mię, żeby się przeze mnie dopełniło głoszenie [Ewangelii] i żeby wszystkie narody [je] posłyszały; wyrwany też zostałem z paszczy lwa”. Opuścili go ci, na których liczył, ale Jezus go nie opuścił i posłał go na dalszą ewangelizację.

Łk 10, 1-9

„Następnie wyznaczył Pan jeszcze innych siedemdziesięciu dwóch i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich: Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki”. Żniwo jest wielkie, miliardy ludzi czeka na Jezusa, który posyła nas bezbronnych. Możemy liczyć tylko na Niego.

17.10.23

 

17.10.23

Rz 1, 16-25

Mówi Paweł: „Bo ja nie wstydzę się Ewangelii, jest bowiem ona mocą Bożą ku zbawieniu dla każdego wierzącego, najpierw dla Żyda, potem dla Greka. W niej bowiem objawia się sprawiedliwość Boża, która od wiary wychodzi i ku wierze prowadzi, jak jest napisane: a sprawiedliwy z wiary żyć będzie. Albowiem gniew Boży ujawnia się z nieba na wszelką bezbożność i nieprawość tych ludzi, którzy przez nieprawość nakładają prawdzie pęta”. Ewangelia jest „mocą Bożą ku zbawieniu dla każdego wierzącego” – dlatego warto ją poznawać i nią żyć. Gniew Boży grozi tym, „którzy przez nieprawość nakładają prawdzie pęta”, bo prawda wyzwala (por. J 8,32).

Łk 11, 37-41

„Lecz faryzeusz, widząc to, wyraził zdziwienie, że nie obmył wpierw rąk przed posiłkiem. Na to rzekł Pan do niego: Właśnie wy, faryzeusze, dbacie o czystość zewnętrznej strony kielicha i misy, a wasze wnętrze pełne jest zdzierstwa i niegodziwości. Nierozumni! Czyż Stwórca zewnętrznej strony nie uczynił także wnętrza? Raczej dajcie to, co jest wewnątrz, na jałmużnę, a zaraz wszystko będzie dla was czyste”. Tak trudno jest przełamywać skąpstwo, zwane czasami oszczędnością. Tak trudno jest dostrzec człowieka, który potrzebuje naszej pomocy.

16.10.23

 

16.10.23

Rz 1, 1-7

„Przez Niego otrzymaliśmy łaskę i urząd apostolski, aby ku chwale Jego imienia pozyskiwać wszystkich pogan dla posłuszeństwa wierze. Wśród nich jesteście i wy powołani przez Jezusa Chrystusa. Do wszystkich przez Boga umiłowanych, powołanych świętych, którzy mieszkają w Rzymie: Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i Pana Jezusa Chrystusa!” Paweł pragnie „ku chwale Jego imienia pozyskiwać wszystkich pogan dla posłuszeństwa wierze”. Dla Jezusa prowadzimy pogan do posłuszeństwa wierze, bo na tym polega życie wiarą.

Łk 11, 29-32

Mówi Jezus: „Królowa z Południa powstanie na sądzie przeciw ludziom tego plemienia i potępi ich; ponieważ ona przybyła z krańców ziemi słuchać mądrości Salomona, a oto tu jest coś więcej niż Salomon. Ludzie z Niniwy powstaną na sądzie przeciw temu plemieniu i potępią je; ponieważ oni dzięki nawoływaniu Jonasza się nawrócili, a oto tu jest coś więcej niż Jonasz”. Ludzie szukają mądrości, a lekceważą Jezusa, który jest wcieloną Mądrością. Nie nawracają się, mimo wspaniałych cudów, jakie dokonywał Jezus.

15.10.23

 

15.10.23

Iz 25, 6-10a

„Zedrze On na tej górze zasłonę, zapuszczoną na twarz wszystkich ludów, i całun, który okrywał wszystkie narody; raz na zawsze zniszczy śmierć. Wtedy Pan Bóg otrze łzy z każdego oblicza, odejmie hańbę od swego ludu na całej ziemi, bo Pan przyrzekł”. Jezus zapowiada: „Nadchodzi bowiem godzina, w której wszyscy, którzy spoczywają w grobach, usłyszą głos Jego: a ci, którzy pełnili dobre czyny, pójdą na zmartwychwstanie życia; ci, którzy pełnili złe czyny - na zmartwychwstanie potępienia” (J 5,28-29). Jezus posyła Pocieszyciela – Ducha Świętego.

Flp 4, 12-14. 19-20

„Umiem cierpieć biedę, umiem i obfitować. Do wszystkich w ogóle warunków jestem zaprawiony: i być sytym, i głód cierpieć, obfitować i doznawać niedostatku. Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia. W każdym razie dobrze uczyniliście, biorąc udział w moim ucisku”. Paweł mówi: „Co do mnie, nie daj Boże, bym się miał chlubić z czego innego, jak tylko z krzyża Pana naszego Jezusa Chrystusa, dzięki któremu świat stał się ukrzyżowany dla mnie, a ja dla świata” (Ga 6,14). To ukrzyżowanie daje mu niezależność od zewnętrznych warunków.

Mt 22, 1-14

„Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala zapełniła się biesiadnikami. Wszedł król, żeby się przypatrzyć biesiadnikom, i zauważył tam człowieka, nie ubranego w strój weselny. Rzekł do niego: Przyjacielu, jakże tu wszedłeś nie mając stroju weselnego? Lecz on oniemiał. Wtedy król rzekł sługom: Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie go na zewnątrz, w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”. Bóg powołuje na swoją ucztę złych i dobrych. Jedynym warunkiem jest strój weselny, czyli wiara, która pozwala człowiekowi przyjmować z wdzięcznością wielkie dary Boże. Straszna jest kara dla niewierzących – przypomina to słowa Zmartwychwstałego: „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu! Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony” (Mk 16,15-16).