14.10.23

 

14.10.23

Jl 4, 12-21

„Niech ockną się i przybędą narody te na Dolinie Joszafat, bo tam zasiądę i będę sądził narody okoliczne. Zapuśćcie sierp, bo dojrzało żniwo; pójdźcie i zstąpcie, bo pełna jest tłocznia, przelewają się kadzie, bo złość ich jest wielka. Tłumy i tłumy w Dolinie Wyroku [znajdować się będą], bo bliski jest dzień Pański w Dolinie Wyroku”. Dzień Pański jest dniem wymierzania sprawiedliwości. Wszelkie zło będzie sprawiedliwie ukarane.

Łk 11, 27-28

„Gdy On to mówił, jakaś kobieta z tłumu głośno zawołała do Niego: Błogosławione łono, które Cię nosiło, i piersi, które ssałeś. Lecz On rzekł: Owszem, ale przecież błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je”. Maryja jest błogosławiona zgodnie ze słowami Elżbiety: „Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana” (Łk 1,42-45). Jezus do tego błogosławieństwa dodaje: „błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je”. W ten sposób Jego błogosławieństwo rozciąga się na wszystkich wierzących w Niego i żyjących Jego nauką.

13.10.23

 

13.10.23

Jl 1, 13-15; 2, 1-2

„Zarządźcie święty post, zwołajcie uroczyste zgromadzenie, zbierzcie starców, wszystkich mieszkańców ziemi do domu Pana, Boga waszego, i wołajcie do Pana: Ach, biada! Co za dzień! Bliski jest dzień Pański, a przyjdzie on jako spustoszenie od Wszechmogącego”. Prorok Joel zapowiada przyjście straszliwego dnia Pańskiego. Nawołuje do postu, który ma być wołaniem uświęconego nim ludu do miłosiernego Boga.

Łk 11, 15-26

„Gdy duch nieczysty opuści człowieka, błąka się po miejscach bezwodnych, szukając spoczynku. A gdy go nie znajduje, mówi: Wrócę do swego domu, skąd wyszedłem. Przychodzi i zastaje go wymiecionym i przyozdobionym. Wtedy idzie i bierze siedem innych duchów złośliwszych niż on sam; wchodzą i mieszkają tam. I stan późniejszy owego człowieka staje się gorszy niż poprzedni”. Mateusz dodaje: „Tak będzie i z tym przewrotnym plemieniem” (Mt 12,45). Uwolnienie człowieka od zła nie zwalnia go od odpowiedzialności za swoje życie duchowe, życie z Jezusem. Bez potężnej osłony Jezusa zło może powrócić.

12.10.23

 

12.10.23

Ml 3, 13-20a

„Mówiliście: Daremny to trud służyć Bogu! Bo jakiż pożytek mieliśmy z tego, żeśmy wykonywali polecenia Jego i chodzili smutni w pokucie przed Panem Zastępów? A teraz raczej zuchwałych nazywajmy szczęśliwymi, bo wzbogacili się bardzo ludzie bezbożni, którzy wystawiali na próbę Boga, a zostali ocaleni”. Jest wielką pokusą uwierzyć w skuteczność zła, w bezkarność, w szczęście jakie obiecuje świat. Tak łatwo uwierzyć, że pokuta, umartwienie są przestarzałe. Tak łatwo zapomnieć o błogosławieństwach Jezusa: „Błogosławieni jesteście wy, ubodzy, albowiem do was należy królestwo Boże. Błogosławieni wy, którzy teraz głodujecie, albowiem będziecie nasyceni. Błogosławieni wy, którzy teraz płaczecie, albowiem śmiać się będziecie. Błogosławieni będziecie, gdy ludzie was znienawidzą, i gdy was wyłączą spośród siebie, gdy zelżą was i z powodu Syna Człowieczego podadzą w pogardę wasze imię jako niecne” (Łk 6,20-22).

Łk 11, 5-13

I Ja wam powiadam: Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam. Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajduje; a kołaczącemu otworzą. Jeżeli którego z was, ojców, syn poprosi o chleb, czy poda mu kamień? Albo o rybę, czy zamiast ryby poda mu węża? Lub też gdy prosi o jajko, czy poda mu skorpiona? Jeśli więc wy, choć źli jesteście, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, o ileż bardziej Ojciec z nieba da Ducha Świętego tym, którzy Go proszą”. Największym darem Ojca jest Duch Prawdy, który umożliwia prawdziwe życie duchowe, który wyzwala z wszelkiego rodzaju kłamstwa.

11.10.23

 

11.10.23

Jon 4, 1-11

„Nie podobało się to Jonaszowi i oburzył się. Modlił się przeto do Pana i mówił: Proszę, Panie, czy nie to właśnie miałem na myśli, będąc jeszcze w moim kraju? Dlatego postanowiłem uciec do Tarszisz, bo wiem, żeś Ty jest Bóg łagodny i miłosierny, cierpliwy i pełen łaskawości, litujący się nad niedolą. Teraz Panie, zabierz, proszę, duszę moją ode mnie, albowiem lepsza dla mnie śmierć niż życie”. Zaskakujące jest, że Jonaszowi nie podoba się to, że Bóg jest „łagodny i miłosierny, cierpliwy i pełen łaskawości, litujący się nad niedolą” – a to jest podstawą naszej nadziei.

Łk 11, 1-4

Jezus naucza swojej modlitwy: „Ojcze, niech się święci Twoje imię; niech przyjdzie Twoje królestwo! Naszego chleba powszedniego dawaj nam na każdy dzień i przebacz nam nasze grzechy, bo i my przebaczamy każdemu, kto nam zawini; i nie dopuść, byśmy ulegli pokusie”. Prosimy Ojca o przyjście Jego Królestwa, żeby On w mocy Ducha Świętego zapanował w świecie i w każdym z nas.

10.10.23

 

10.10.23

Jon 3, 1-10

„Z rozkazu króla i jego dostojników zarządzono i ogłoszono w Niniwie co następuje: Ludzie i zwierzęta, bydło i trzoda niech nic nie jedzą, niech się nie pasą i wody nie piją. Niech obloką się w wory - ludzie i zwierzęta - niech żarliwie wołają do Boga! Niech każdy odwróci się od swojego złego postępowania i od nieprawości, którą [popełnia] swoimi rękami. Kto wie, może się odwróci i ulituje Bóg, odstąpi od zapalczywości swego gniewu, a nie zginiemy? Zobaczył Bóg czyny ich, że odwrócili się od swojego złego postępowania. I ulitował się Bóg nad niedolą, którą postanowił na nich sprowadzić, i nie zesłał jej”. Nawrócenie Niniwy to najpierw bardzo surowa pokuta ludzi i zwierząt. Co ważniejsze – odwrócenie od złego postępowania. Bóg tego właśnie oczekuje i nie niszczy Niniwy, mimo że zapowiadał to przez Jonasza.

Łk 10, 38-42

„Panie, czy Ci to obojętne, że moja siostra zostawiła mnie samą przy usługiwaniu? Powiedz jej, żeby mi pomogła. A Pan jej odpowiedział: Marto, Marto, troszczysz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba mało albo tylko jednego. Maria obrała najlepszą cząstkę, której nie będzie pozbawiona”. Najważniejszy jest żywy kontakt z Jezusem, wsłuchanie się w Jego nauczanie. Maria to uczyniła.

9.10.23

 

9.10.23

Jon 1, 1 – 2, 1. 11

Marynarze pytają Jonasza: „Co powinniśmy ci uczynić, aby morze przestało się burzyć dokoła nas? Fale bowiem w dalszym ciągu się podnosiły. Odpowiedział im: Weźcie mnie i rzućcie w morze, a przestaną się burzyć wody przeciw wam, ponieważ wiem, że z mojego powodu tak wielka burza powstała przeciw wam”. Za pomocą burzy Pan powstrzymuje Jonasza w jego próbie ucieczki przez misją nawracania Niniwy. Marynarze zostają ocaleni, a Jonasz nawraca Niniwę.

Łk 10, 25-37

„Pewien zaś Samarytanin, będąc w podróży, przechodził również obok niego. Gdy go zobaczył, wzruszył się głęboko: podszedł do niego i opatrzył mu rany, zalewając je oliwą i winem; potem wsadził go na swoje bydlę, zawiózł do gospody i pielęgnował go. Następnego zaś dnia wyjął dwa denary, dał gospodarzowi i rzekł: Miej o nim staranie, a jeśli co więcej wydasz, ja oddam tobie, gdy będę wracał”. Liczy się nie tyle pochodzenie człowieka, który okazał miłosierdzie, ale jego dobroć, jaką wyświadcza obcemu człowiekowi, który nie doczekał się pomocy od swoich – od kapłana i od lewity.

8.10.23

 

8.10.23

Iz 5, 1-7

Mówi Izajasz: „Otóż winnicą Pana Zastępów jest dom Izraela, a ludzie z Judy szczepem Jego wybranym. Oczekiwał On tam sprawiedliwości, a oto rozlew krwi, i prawowierności, a oto krzyk grozy”. Bóg obdarza Izrael wielkim łaskami i oczekuje od niego życia zgodnego z Jego wolą, życia w sprawiedliwości. Niestety tak się nie staje.

Flp 4, 6-9

„O nic się już zbytnio nie troskajcie, ale w każdej sprawie wasze prośby przedstawiajcie Bogu w modlitwie i błaganiu z dziękczynieniem! A pokój Boży, który przewyższa wszelki umysł, będzie strzegł waszych serc i myśli w Chrystusie Jezusie. W końcu, bracia, wszystko, co jest prawdziwe, co godne, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co zasługuje na uznanie: jeśli jest jakąś cnotą i czynem chwalebnym - to miejcie na myśli!” Bóg obdarza nas wielkim swoim pokojem. Dzięki Niemu nasze życie z różnymi problemami może być szczęśliwie ułożone. Ważna jest atmosfera dziękczynienia wobec Jezusa.

Mt 21, 33-43

„Kiedy więc właściciel winnicy przyjdzie, co uczyni z owymi rolnikami? Rzekli Mu: Nędzników marnie wytraci, a winnicę odda w dzierżawę innym rolnikom, takim, którzy mu będą oddawali plon we właściwej porze. Jezus im rzekł: Czy nigdy nie czytaliście w Piśmie: Właśnie ten kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił, i jest cudem w naszych oczach. Dlatego powiadam wam: Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce”. Jezus jest kamieniem odrzuconym przez religijne władze Izraela, dlatego dar Królestwa i jego łaski został zabrany Izraelowi a dany Kościołowi świętemu.