3.10.26
Hi 42, 1-3. 5-6. 12-17
„Hiob na to odpowiedział Panu, i rzekł: Wiem, że Ty wszystko możesz, co zamyślasz, potrafisz uczynić. Kto przesłania zamiar nierozumnie? O rzeczach wzniosłych mówiłem. To zbyt cudowne. Ja nie rozumiem. Dotąd Cię znałem ze słyszenia, obecnie ujrzałem Cię wzrokiem, stąd odwołuję, co powiedziałem, kajam się w prochu i w popiele». A teraz Pan błogosławił Hiobowi, tak że miał czternaście tysięcy owiec, sześć tysięcy wielbłądów, tysiąc jarzm wołów i tysiąc oślic. Miał jeszcze siedmiu synów i trzy córki”. Ważne jest stwierdzenie Hioba: „Dotąd Cię znałem ze słyszenia, obecnie ujrzałem Cię wzrokiem”. Przez ogrom cierpień, Bóg doprowadza Hioba do poznania Jego samego.
Łk 10, 17-24
„Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością mówiąc: Panie, przez wzgląd na Twoje imię, nawet złe duchy nam się poddają. Wtedy rzekł do nich: Widziałem szatana, spadającego z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednak nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie”. Uwalnianie od złych duchów jest wielką radością. Cudowna jest nagroda przygotowana w niebie dla tych, którzy tak służą Jezusowi.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz