24.10.23

 

24.10.23

Rz 5, 12. 15b. 17-19. 20b-21

„Natomiast Prawo weszło, niestety, po to, by przestępstwo jeszcze bardziej się wzmogło. Gdzie jednak wzmógł się grzech, tam jeszcze obficiej rozlała się łaska, aby jak grzech zaznaczył swoje królowanie śmiercią, tak łaska przejawiła swe królowanie przez sprawiedliwość wiodącą do życia wiecznego przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego”. Znajomość prawa nie czyni świętym, ani sprawiedliwym. Odpowiedzią Boga na grzech jest łaska, która umacnia i uświęca człowieka. Prowadzi go do sprawiedliwości, która z kolei prowadzi do życia wiecznego.

Łk 12, 35-38

„Szczęśliwi owi słudzy, których pan zastanie czuwających, gdy nadejdzie. Zaprawdę, powiadam wam: Przepasze się i każe im zasiąść do stołu, a obchodząc będzie im usługiwał. Czy o drugiej, czy o trzeciej straży przyjdzie, szczęśliwi oni, gdy ich tak zastanie”. Jezus zachęca do czujności i obiecuje oczekującym na Niego, że będzie im gorliwie służył.

23.10.23

 

23.10.23

Rz 4, 20-25

„A to, że poczytano mu, zostało napisane nie ze względu na niego samego, ale i ze względu na nas, jako że będzie poczytane i nam, którzy wierzymy w Tego, co wskrzesił z martwych Jezusa, Pana naszego. On to został wydany za nasze grzechy i wskrzeszony z martwych dla naszego usprawiedliwienia”. Jezus został wydany na śmierć za nasze grzechy i wskrzeszony, by nas uświęcić.

Łk 12, 13-21

„Pewnemu zamożnemu człowiekowi dobrze obrodziło pole. I rozważał sam w sobie: Co tu począć? Nie mam gdzie pomieścić moich zbiorów. I rzekł: Tak zrobię: zburzę moje spichlerze, a pobuduję większe i tam zgromadzę całe zboże i moje dobra. I powiem sobie: Masz wielkie zasoby dóbr, na długie lata złożone; odpoczywaj, jedz, pij i używaj! Lecz Bóg rzekł do niego: Głupcze, jeszcze tej nocy zażądają twojej duszy od ciebie; komu więc przypadnie to, coś przygotował? Tak dzieje się z każdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem”. Chciwość prowadzi do wielu nieszczęść. Bóg potrzebuje naszego czasu i naszego serca.

22.10.23

 

22.10.23

Iz 45, 1. 4-6

„Ja jestem Pan, i nie ma innego. Poza Mną nie ma Boga. Przypaszę ci broń, chociaż Mnie nie znałeś, aby wiedziano od wschodu słońca aż do zachodu, że beze Mnie nie ma niczego. Ja jestem Pan, i nie ma innego”. Nasz Bóg wybrał pogańskiego władcę Cyrusa, by przez niego uwolnić Żydów z niewoli babilońskiej. Przy okazji udowadnia On swoje panowanie nad całym światem i to, że jest jedynym prawdziwym Bogiem.

1 Tes 1, 1-5b

„Wiemy, bracia przez Boga umiłowani, o wybraniu waszym, bo nasze głoszenie Ewangelii wśród was nie dokonało się przez samo tylko słowo, lecz przez moc i przez Ducha Świętego, z wielką siłą przekonania. Wiecie bowiem, jacy byliśmy dla was, przebywając wśród was”. Bóg udowodnił powołanie Tesaloniczan do wiary przez cuda, jakich tam dokonał w mocy Ducha Świętego, którymi uwiarygodnił ewangelizację Pawła.

Mt 22, 15-21

„Powiedz nam więc, jak Ci się zdaje? Czy wolno płacić podatek Cezarowi, czy nie? Jezus przejrzał ich przewrotność i rzekł: Czemu Mnie wystawiacie na próbę, obłudnicy? Pokażcie Mi monetę podatkową! Przynieśli Mu denara. On ich zapytał: Czyj jest ten obraz i napis? Odpowiedzieli: Cezara. Wówczas rzekł do nich: Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga”. Jezus rozpoznaje zasadzkę, ale wymaga jeszcze więcej – nie tylko płacenia podatków Rzymianom, ale i wierności zobowiązaniom jakie mamy wobec Boga: „Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy! Bo dajecie dziesięcinę z mięty, kopru i kminku, lecz pomijacie to, co ważniejsze jest w Prawie: sprawiedliwość, miłosierdzie i wiarę. To zaś należało czynić, a tamtego nie opuszczać. Przewodnicy ślepi, którzy przecedzacie komara, a połykacie wielbłąda!” (Mt 23,23-24). Jezus wymaga uczciwego sądu w poszukiwaniu prawdy i nie kierowania się fałszywymi opiniami.

21.10.23

 

21.10.23

Rz 4, 13. 16-18

„Albowiem nie od [wypełnienia] Prawa została uzależniona obietnica dana Abrahamowi i jego potomstwu, że będzie dziedzicem świata, ale od usprawiedliwienia z wiary. Jeżeli bowiem dziedzicami stają się ci, którzy się opierają na Prawie, to wiara straciła znaczenie, a obietnica pozostała bez skutku. Prawo bowiem pociąga za sobą karzący gniew. Gdzie zaś nie ma Prawa, tam nie ma i przestępstwa”. Prawo potępia, a każdy z nas jest grzesznikiem. Szansą jest wiara w Jezusa, dzięki której będziemy usprawiedliwieni, będziemy dobrymi ludźmi.

Łk 12, 8-12

„A powiadam wam: Kto się przyzna do Mnie wobec ludzi, przyzna się i Syn Człowieczy do niego wobec aniołów Bożych; a kto się Mnie wyprze wobec ludzi, tego wyprę się i Ja wobec aniołów Bożych. Każdemu, kto mówi jakieś słowo przeciw Synowi Człowieczemu, będzie przebaczone, lecz temu, kto bluźni przeciw Duchowi Świętemu, nie będzie przebaczone. Kiedy was ciągać będą do synagog, urzędów i władz, nie martwcie się, w jaki sposób albo czym macie się bronić lub co mówić, bo Duch Święty nauczy was w tej właśnie godzinie, co należy powiedzieć”. Bluźnić przeciwko Duchowi – to doszukiwać się zła w dobru, to nie radować się cudami, które czynił Jezus. Jezus gwarantuje nam obronę Ducha wobec naszych prześladowców.

20.10.23

 

20.10.23

Rz 4, 1-8

„Bo cóż mówi Pismo? Uwierzył Abraham Bogu i zostało mu to poczytane za sprawiedliwość. Otóż temu, który pracuje, poczytuje się zapłatę nie tytułem łaski, lecz należności. Temu jednak, który nie wykonuje pracy, a wierzy w Tego, co usprawiedliwia grzesznika, wiarę jego poczytuje się za tytuł do usprawiedliwienia”. Wydawało się ludziom, że dobrymi czynami mogą zasłużyć sobie na zbawienie. Paweł wskazuje na wiarę w Jezusa, jako na źródło naszego usprawiedliwienia. Wiara jest łaską i usprawiedliwienie jest łaską.

Łk 12, 1-7

„Strzeżcie się kwasu, to znaczy obłudy faryzeuszów. Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie wyszło na jaw, ani nic tajemnego, co by się nie stało wiadome. Dlatego wszystko, co powiedzieliście w mroku, w świetle będzie słyszane, a coście w izbie szeptali do ucha, głosić będą na dachach. Lecz mówię wam, przyjaciołom moim: Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, a potem nic więcej uczynić nie mogą. Pokażę wam, kogo się macie obawiać: bójcie się Tego, który po zabiciu ma moc wtrącić do piekła. Tak, mówię wam: Tego się bójcie!” Jezus ostrzega przed zakłamaniem, bo przez kłamstwo ludzie poddają się szatanowi, który ma władzę wtrącania do piekła swoich poddanych. Naszą szansą jest życie w prawdzie, którą jest Jezus.

19.10.23

 

19.10.23

Rz 3, 21-30a

„Ale teraz jawną się stała sprawiedliwość Boża niezależna od Prawa, poświadczona przez Prawo i Proroków. Jest to sprawiedliwość Boża przez wiarę w Jezusa Chrystusa dla wszystkich, którzy wierzą. Bo nie ma tu różnicy: wszyscy bowiem zgrzeszyli i pozbawieni są chwały Bożej, a dostępują usprawiedliwienia darmo, z Jego łaski, przez odkupienie które jest w Chrystusie Jezusie”. Dzięki wierze w Jezusa mamy dostęp do Bożej sprawiedliwości. On nas czyni sprawiedliwymi, uwalnia nas od grzechów i wad.

Łk 11, 47-54

„Dlatego też powiedziała Mądrość Boża: Poślę do nich proroków i apostołów, a z nich niektórych zabiją i prześladować będą. Tak na tym plemieniu będzie pomszczona krew wszystkich proroków, która została przelana od stworzenia świata, od krwi Abla aż do krwi Zachariasza, który zginął między ołtarzem a przybytkiem. Tak, mówię wam, na tym plemieniu będzie pomszczona. Biada wam, uczonym w Prawie, bo wzięliście klucze poznania; samiście nie weszli, a przeszkodziliście tym, którzy wejść chcieli”. Straszne są prześladowania uczniów Jezusa. Będą one pomszczone. Doktorzy znali Stary Testament, który zapowiadał przyjście Zbawiciela. Nie przyjęli Jezusa i źle nastawiali ludzi do Jezusa przez swoje oszczerstwa (por. Mt 12,22-37).

18.10.23

 

18.10.23

2 Tm 4, 10-17a

Mówi Paweł: „W pierwszej mojej obronie nikt przy mnie nie stanął, ale mię wszyscy opuścili: niech im to nie będzie policzone! Natomiast Pan stanął przy mnie i wzmocnił mię, żeby się przeze mnie dopełniło głoszenie [Ewangelii] i żeby wszystkie narody [je] posłyszały; wyrwany też zostałem z paszczy lwa”. Opuścili go ci, na których liczył, ale Jezus go nie opuścił i posłał go na dalszą ewangelizację.

Łk 10, 1-9

„Następnie wyznaczył Pan jeszcze innych siedemdziesięciu dwóch i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich: Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki”. Żniwo jest wielkie, miliardy ludzi czeka na Jezusa, który posyła nas bezbronnych. Możemy liczyć tylko na Niego.