14.04.26
Dz 4, 32-37
„Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich wierzących. Żaden nie nazywał swoim tego, co posiadał, ale wszystko mieli wspólne. Apostołowie z wielką mocą świadczyli o zmartwychwstaniu Pana Jezusa, a wszyscy oni mieli wielką łaskę. Nikt z nich nie cierpiał niedostatku, bo właściciele pól albo domów sprzedawali je i przynosili pieniądze [uzyskane] ze sprzedaży, i składali je u stóp Apostołów. Każdemu też rozdzielano według potrzeby”. Życie w Duchu Świętym oczyszcza z egoizmu, chciwości. Umożliwia życie w duchowej, serdecznej jedności.
J 3, 7b-15
„Nie dziw się, że powiedziałem ci: Trzeba wam się powtórnie narodzić. Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha”. Duch jest wolny i prowadzi do prawdziwej wolności.
„A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne”. Śmierć Jezusa jest konieczna, „aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne”. Dlatego ewangelizacja, która prowadzi do wiary w Jezusa, jest konieczna, jest podstawowym zadaniem Kościoła.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz