15.04.26
Dz 5, 17-26
„Wówczas arcykapłan i wszyscy jego zwolennicy, należący do stronnictwa saduceuszów, pełni zazdrości zatrzymali Apostołów i wtrącili ich do publicznego więzienia. Ale w nocy anioł Pański otworzył bramy więzienia i wyprowadziwszy ich powiedział: Idźcie i głoście w świątyni ludowi wszystkie słowa tego życia! Usłyszawszy to weszli o świcie do świątyni i nauczali”. Bramy więzienia zostają otwarte, bo Apostołowie muszą głosić „w świątyni ludowi wszystkie słowa tego życia!” – czyli nauczanie Jezusa i o Jezusie.
J 3, 16-21
„Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego. A sąd polega na tym, że światło przyszło na świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność aniżeli światło: bo złe były ich uczynki. Każdy bowiem, kto się dopuszcza nieprawości, nienawidzi światła i nie zbliża się do światła, aby nie potępiono jego uczynków. Kto spełnia wymagania prawdy, zbliża się do światła, aby się okazało, że jego uczynki są dokonane w Bogu”. Ważne są słowa: „Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony”. Wiara w Jezusa jest konieczna do zbawienia. Podstawową przyczyną niewiary jest to, że „ludzie bardziej umiłowali ciemność aniżeli światło: bo złe były ich uczynki”. Niestety: „Każdy bowiem, kto się dopuszcza nieprawości, nienawidzi światła i nie zbliża się do światła, aby nie potępiono jego uczynków”. Życie w prawdzie otwiera na Boga. Człowiek „zbliża się do światła, aby się okazało, że jego uczynki są dokonane w Bogu”.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz