20.08.26
Ez 36, 23-28
„Zabiorę was spośród ludów, zbiorę was ze wszystkich krajów i przyprowadzę was z powrotem do waszego kraju, pokropię was czystą wodą, abyście się stali czystymi, i oczyszczę was od wszelkiej zmazy i od wszystkich waszych bożków. I dam wam serce nowe i ducha nowego tchnę do waszego wnętrza, odbiorę wam serce kamienne, a dam wam serce z ciała. Ducha mojego chcę tchnąć w was i sprawić, byście żyli według mych nakazów i przestrzegali przykazań, i według nich postępowali”. Bóg obiecuje nam nowe serce i nowego ducha. Serce kamienne jest niezdolne do miłowania Boga i bliźniego, jest nieszczęściem dla człowieka i jego otoczenia. Nowy duch – to wyzwolenie od ducha tego świata (por. 1 Kor 2,12) i napełnienie Duchem Świętym – Duchem Prawdy i Miłości.
Mt 22, 1-14
Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala zapełniła się biesiadnikami. Wszedł król, żeby się przypatrzyć biesiadnikom, i zauważył tam człowieka, nie ubranego w strój weselny. Rzekł do niego: Przyjacielu, jakże tu wszedłeś nie mając stroju weselnego? Lecz on oniemiał. Wtedy król rzekł sługom: Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie go na zewnątrz, w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”. Słudzy sprowadzają złych i dobrych. Uczta jest dla wszystkich łaską. Prawdopodobnie strojem weselnym w tej przypowieści jest wiara. Człowiek jej pozbawiony zostaje wyrzucony „na zewnątrz, w ciemności!” „Płacz i zgrzytanie zębów” – to obraz cierpień używany przez Jezusa. Mówi On: „A synowie królestwa zostaną wyrzuceni na zewnątrz - w ciemność; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów” (Mt 8,12).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz