22.08.26
Ez 43, 1-7a
„Potem poprowadził mię ku bramie, która skierowana jest na wschód. I oto chwała Boga Izraela przyszła od wschodu, a głos Jego był jak szum wielu wód, a ziemia jaśniała od Jego chwały. Było to widzenie równe temu, które oglądałem wtedy, gdy przyszedł, by zniszczyć miasto, widzenie równe temu, które oglądałem nad rzeką Kebar. I upadłem na twarz. A chwała Pańska weszła do świątyni przez bramę, która skierowana była ku wschodowi”. Bóg na skutek grzechu Jerozolimy opuszcza miasto, wydaje je na zniszczenie. Po pewnym czasie powraca jednak, by przywracać życie.
Mt 23, 1-12
„Otóż wy nie pozwalajcie nazywać się Rabbi, albowiem jeden jest wasz Nauczyciel, a wy wszyscy braćmi jesteście. Nikogo też na ziemi nie nazywajcie waszym ojcem; jeden bowiem jest Ojciec wasz, Ten w niebie. Nie chciejcie również, żeby was nazywano mistrzami, bo jeden jest tylko wasz Mistrz, Chrystus. Największy z was niech będzie waszym sługą. Kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony”. Pokora – to prawda o naszej małości. Wszyscy potrzebujemy Bożego prowadzenia, Bożej pomocy. Wierzymy w Jezusa i Jemu ufamy.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz