8.01.23

 

8.01.23

Iz 42,1-4. 6-7

„Ja, Pan, powołałem Cię słusznie, ująłem Cię za rękę i ukształtowałem, ustanowiłem Cię przymierzem dla ludzi, światłością dla narodów, abyś otworzył oczy niewidomym, ażebyś z zamknięcia wypuścił jeńców, z więzienia tych, co mieszkają w ciemności”. Bóg powołuje Jezusa by był światłością dla biednych ludzi żyjących w ciemnościach. Jezus wyzwala zniewolonych przez grzech: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Każdy, kto popełnia grzech, jest niewolnikiem grzechu” (J 8,34).

Dz 10,34-38

„Przekonuję się, że Bóg naprawdę nie ma względu na osoby. Ale w każdym narodzie miły jest Mu ten, kto się Go boi i postępuje sprawiedliwie. Posłał swe słowo synom Izraela, zwiastując im pokój przez Jezusa Chrystusa. On to jest Panem wszystkich. Wiecie, co się działo w całej Judei, począwszy od Galilei, po chrzcie, który głosił Jan. Znacie sprawę Jezusa z Nazaretu, którego Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą. Dlatego że Bóg był z Nim, przeszedł On dobrze czyniąc i uzdrawiając wszystkich, którzy byli pod władzą diabła”. Bezstronność Boga objawia się w Jego miłości do tych, którzy się Go boją i dążą do sprawiedliwości. Jezus namaszczony Duchem Świętym i mocą uzdrawia wszystkich zniewolonych.

Mt 3,13-17

„A gdy Jezus został ochrzczony, natychmiast wyszedł z wody. A oto otworzyły Mu się niebiosa i ujrzał Ducha Bożego zstępującego jak gołębicę i przychodzącego na Niego. A głos z nieba mówił: Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie”. Jezus po swoim chrzcie kontempluje otwarte niebo. Widzi Ducha, który Go ubogaca i słyszy aprobatę ze strony swojego Ojca, który Go prowadzi w Jego ogromnym dziele zbawienia.

7.01.23

 

7.01.23

1 J 3,22-4,6

„Przykazanie zaś Jego jest takie, abyśmy wierzyli w imię Jego Syna, Jezusa Chrystusa, i miłowali się wzajemnie tak, jak nam nakazał. Kto wypełnia Jego przykazania, trwa w Bogu, a Bóg w nim; a to, że trwa On w nas, poznajemy po Duchu, którego nam dał. Umiłowani, nie dowierzajcie każdemu duchowi, ale badajcie duchy, czy są z Boga, gdyż wielu fałszywych proroków pojawiło się na świecie”. Wiara i miłość prowadzą do Boga. Duch Święty jest namacalnym dowodem na trwanie Boga w nas. On nas ożywia, On nas prowadzi. Co więcej, dzięki Duchowi i my trwamy w Bogu, jest to widoczne szczególnie w charyzmatach, dzięki którym uczestniczymy w Jego mocy, w Jego mądrości. Jan ostrzega nas przed fałszywymi prorokami, którzy zbyt łatwo wielu wprowadzają w błąd, w herezje.

Mt 4,12-17. 23-25

„Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie. I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszystkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu. A wieść o Nim rozeszła się po całej Syrii. Przynoszono więc do Niego wszystkich cierpiących, których dręczyły rozmaite choroby i dolegliwości, opętanych, epileptyków i paralityków, a On ich uzdrawiał”. Nawrócenie jest możliwe dzięki Duchowi Świętemu, w którym poznajemy prawdę o naszym życiu i dzięki Jego mocy zaczynamy świadomie pracować nad korektą naszego życia. Królestwo, do którego zmierzamy jest natchnione przez Ducha Miłości i Prawdy – to stan człowieka żyjącego w prawdziwej miłości. Jezus jest Prawdziwą Miłością i dlatego uwalnia od zła w dowolnej postaci. Jego pasją jest bezinteresowne czynienie dobra, głoszenie prawdy o Bogu-Ojcu i o Jego Królestwie.

6.01.23

 

6.01.23

Iz 60,1-6

„Powstań! Świeć, bo przyszło twe światło i chwała Pańska rozbłyska nad tobą. Bo oto ciemność okrywa ziemię i gęsty mrok spowija ludy, a ponad tobą jaśnieje Pan, i Jego chwała jawi się nad tobą. I pójdą narody do twojego światła, królowie do blasku twojego wschodu”. Mówi Pan: „ciemność okrywa ziemię i gęsty mrok spowija ludy” – ciemność grzechu, zakłamania, fałszywych ideologii. Oślepienie dobrobytem, seksem. Na szczęście: „ponad tobą jaśnieje Pan, i Jego chwała jawi się nad tobą” – Jezus jest naszym światłem dla tych, którzy pragną prawdy. To On mówi: „A sąd polega na tym, że światło przyszło na świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność aniżeli światło: bo złe były ich uczynki. Każdy bowiem, kto się dopuszcza nieprawości, nienawidzi światła i nie zbliża się do światła, aby nie potępiono jego uczynków. Kto spełnia wymagania prawdy, zbliża się do światła, aby się okazało, że jego uczynki są dokonane w Bogu” (J 3,19-21).

Ef 3,2-3a.5-6

„Nie była ona oznajmiona synom ludzkim w poprzednich pokoleniach, tak jak teraz została objawiona przez Ducha świętym Jego apostołom i prorokom, to znaczy, że poganie już są współdziedzicami i współczłonkami Ciała, i współuczestnikami obietnicy w Chrystusie Jezusie przez Ewangelię”. Paweł mówi o wielkiej tajemnicy zbawienia pogan dzięki Jezusowi i Jego Ewangelii, bez konieczności przyjmowania judaizmu.

Mt 2,1-12

„A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, szła przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę. A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się do swojej ojczyzny”. Magowie przybywają, by pokłonić się Jezusowi. Napełnia ich radość i ofiarowują Dziecięciu swoje symboliczne dary. Anioł ostrzega ich przed Herodem, umożliwiając w ten sposób Świętej Rodzinie ucieczkę do Egiptu.

5.01.23

 

5.01.23

1 J 3,11-21

„Nie dziwcie się, bracia, jeśli świat was nienawidzi. My wiemy, że przeszliśmy ze śmierci do życia, bo miłujemy braci, kto zaś nie miłuje, trwa w śmierci. Każdy, kto nienawidzi swego brata, jest zabójcą, a wiecie, że żaden zabójca nie nosi w sobie życia wiecznego. Po tym poznaliśmy miłość, że On oddał za nas życie swoje. My także winniśmy oddać życie za braci”. Nienawiść świata jest konsekwencją naszego życia z Jezusem w miłości – dzięki niej przeszliśmy ze śmierci duchowej do życia wiecznego. Mówi Jezus: „Jeżeli was świat nienawidzi, wiedzcie, że Mnie pierwej znienawidził. Gdybyście byli ze świata, świat by was kochał jako swoją własność. Ale ponieważ nie jesteście ze świata, bo Ja was wybrałem sobie ze świata, dlatego was świat nienawidzi. Pamiętajcie na słowo, które do was powiedziałem: Sługa nie jest większy od swego pana. Jeżeli Mnie prześladowali, to i was będą prześladować. Jeżeli moje słowo zachowali, to i wasze będą zachowywać. Ale to wszystko wam będą czynić z powodu mego imienia, bo nie znają Tego, który Mnie posłał” (J 15,18-21).

J 1,43-51

„Filip spotkał Natanaela i powiedział do niego: Znaleźliśmy Tego, o którym pisał Mojżesz w Prawie i Prorocy - Jezusa, syna Józefa z Nazaretu. Rzekł do niego Natanael: Czyż może być co dobrego z Nazaretu? Odpowiedział mu Filip: Chodź i zobacz! Jezus ujrzał, jak Natanael zbliżał się do Niego, i powiedział o nim: Patrz, to prawdziwy Izraelita, w którym nie ma podstępu. Powiedział do Niego Natanael: Skąd mnie znasz? Odrzekł mu Jezus: Widziałem cię, zanim cię zawołał Filip, gdy byłeś pod drzewem figowym. Odpowiedział Mu Natanael: Rabbi, Ty jesteś Synem Bożym, Ty jesteś Królem Izraela! Odparł mu Jezus: Czy dlatego wierzysz, że powiedziałem ci: Widziałem cię pod drzewem figowym? Zobaczysz jeszcze więcej niż to. Potem powiedział do niego: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Ujrzycie niebiosa otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego”. Jezus objawia Natanaelowi swoją Boską wiedzę o jego życiu wewnętrznym. Dzięki temu, Natanael rozpoznaje w Nim swojego Boga: „Rabbi, Ty jesteś Synem Bożym, Ty jesteś Królem Izraela!”. Jezus obiecuje jemu i pozostałym swoim uczniom wizję otwartego nieba i swojej więzi z aniołami: „Ujrzycie niebiosa otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego”.

4.01.23

 

4.01.23

1 J 3,7-10

„Kto grzeszy, jest dzieckiem diabła, ponieważ diabeł trwa w grzechu od początku. Syn Boży objawił się po to, aby zniszczyć dzieła diabła. Każdy, kto narodził się z Boga, nie grzeszy, gdyż trwa w nim nasienie Boże; taki nie może grzeszyć, bo się narodził z Boga. Dzięki temu można rozpoznać dzieci Boga i dzieci diabła: każdy, kto postępuje niesprawiedliwie, nie jest z Boga, jak i ten, kto nie miłuje swego brata”. Ten, kto świadomie i dobrowolnie czyni zło, czyni to przeciwko Bogu i wypełnia wolę złego. Jezus, jako główną swoją misję przyjął zniszczenie dzieła diabła, który za pomocą grzechu zniewala ludzi. „Nasieniem Boga” jest nazwany Duch Święty, który przez bojaźń Bożą broni nas przed grzechem. Posłuszeństwo lub nieposłuszeństwo Bogu jest kryterium przynależności do Bogu lub diabła.

J 1,35-42

„Nazajutrz Jan znowu stał w tym miejscu wraz z dwoma swoimi uczniami i gdy zobaczył przechodzącego Jezusa, rzekł: Oto Baranek Boży. Dwaj uczniowie usłyszeli, jak mówił, i poszli za Jezusem. Jezus zaś odwróciwszy się i ujrzawszy, że oni idą za Nim, rzekł do nich: Czego szukacie? Oni powiedzieli do Niego: Rabbi! - to znaczy: Nauczycielu - gdzie mieszkasz?” Baranek Boży, to ten, który bierze na siebie odpowiedzialność za grzechy i ginie jako ofiara przebłagalna. Uczniowie Jana Chrzciciela idą za Jezusem, bo w Nim rozpoznają Chrystusa.

3.01.23

 

3.01.23

1 J 2,29-3,6

„Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec: zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi: i rzeczywiście nimi jesteśmy. Świat zaś dlatego nas nie zna, że nie poznał Jego. Umiłowani, obecnie jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie ujawniło, czym będziemy. Wiemy, że gdy się objawi, będziemy do Niego podobni, bo ujrzymy Go takim, jakim jest. Każdy zaś, kto pokłada w Nim tę nadzieję, uświęca się podobnie jak On jest święty”. Wyrazem miłości Ojca jest obdarzenie nas miłością i godnością Jego dzieci. Upodabnia nas do swojego Syna. Jeśli mamy w Nim nadzieję to oczyszczamy się, by być czystymi jak Jezus.

J 1,29-34

„Nazajutrz zobaczył Jezusa, nadchodzącego ku niemu, i rzekł: Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie. Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi. Jan dał takie świadectwo: Ujrzałem Ducha, który jak gołębica zstępował z nieba i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: Ten, nad którym ujrzysz Ducha zstępującego i spoczywającego nad Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym. Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym”. Główną misją Jezusa jest chrzest w Duchem Świętym. On jest tym małym ziarenkiem, z którego wyrasta wspaniałe drzewo Królestwa Bożego (por. Mt 13,31-32).

2.01.23

 

2.01.23

1 J 2,22-28

„Któż zaś jest kłamcą, jeśli nie ten, kto zaprzecza, że Jezus jest Mesjaszem? Ten właśnie jest Antychrystem, który nie uznaje Ojca i Syna. Każdy, kto nie uznaje Syna, nie ma też i Ojca, kto zaś uznaje Syna, ten ma i Ojca”. Jest to definicja antychrysta – człowieka nie uznającego, że Jezus jest Chrystusem, namaszczonym przez Ojca Duchem Świętym. Sam Jezus tak to formułuje: „Albowiem jak Ojciec wskrzesza umarłych i ożywia, tak również i Syn ożywia tych, których chce. Ojciec bowiem nie sądzi nikogo, lecz cały sąd przekazał Synowi, aby wszyscy oddawali cześć Synowi, tak jak oddają cześć Ojcu. Kto nie oddaje czci Synowi, nie oddaje czci Ojcu, który Go posłał” (J 5,21-23). Lekceważenie Syna, jest lekceważeniem Ojca, który Go posyła. Jest odrzuceniem zbawienia, które otrzymujemy przez Syna.

„Co do was, to namaszczenie, które otrzymaliście od Niego, trwa w was i nie potrzebujecie pouczenia od nikogo, ponieważ Jego namaszczenie poucza was o wszystkim”. Greckie słowo chrisma tłumaczone przez „namaszczenie” oznacza Ducha Świętego, Ducha Prawdy, o którym mówi Jezus: „A Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem” (J 14,26).

J 1,19-28

Faryzeusze pytają się Jana Chrzciciela: „Czemu zatem chrzcisz, skoro nie jesteś ani Mesjaszem, ani Eliaszem, ani prorokiem? Jan im tak odpowiedział: Ja chrzczę wodą. Pośród was stoi Ten, którego wy nie znacie, który po mnie idzie, a któremu ja nie jestem godzien odwiązać rzemyka u Jego sandała”. Chrzest Janowy prowadzi do wyznania i odpuszczenia grzechów, oczyszcza, umożliwia przyjęcie Jezusa i Jego Ewangelii.