8.08.24

 

8.08.24

Iz 52, 7-10

„O jak są pełne wdzięku na górach nogi zwiastuna radosnej nowiny, który ogłasza pokój, zwiastuje szczęście, który obwieszcza zbawienie, który mówi do Syjonu: Twój Bóg zaczął królować. Głos! Twoi strażnicy podnoszą głos, razem wznoszą okrzyki radosne, bo oglądają na własne oczy powrót Pana na Syjon”. Jest wielką radością, że: „Bóg zaczął królować”, że zło nie triumfuje, że dobro powraca i zwiastuje panowanie Boga.

2 Tm 4, 1-8

„Głoś naukę, nastawaj w porę, nie w porę, [w razie potrzeby] wykaż błąd, poucz, podnieś na duchu z całą cierpliwością, ilekroć nauczasz. Przyjdzie bowiem chwila, kiedy zdrowej nauki nie będą znosili, ale według własnych pożądań - ponieważ ich uszy świerzbią - będą sobie mnożyli nauczycieli. Będą się odwracali od słuchania prawdy, a obrócą się ku zmyślonym opowiadaniom. Ty zaś czuwaj we wszystkim, znoś trudy, wykonaj dzieło ewangelisty, spełnij swe posługiwanie!” Powołanie kaznodziei to: „Głoś naukę, nastawaj w porę, nie w porę”. Może któreś ze słów dotrze do słuchaczy, może skłoni do myślenia, do nawrócenia? Może: „Będą się odwracali od słuchania prawdy” – pójdą za duchem tego świata, za pogańską nowoczesnością?

Mt 28, 16-20

„Jedenastu zaś uczniów udało się do Galilei na górę, tam gdzie Jezus im polecił. A gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon. Niektórzy jednak wątpili. Wtedy Jezus podszedł do nich i przemówił tymi słowami: Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata”. Jezus jest z nami, a my mamy żyć Jego nauką i przekazywać ją tym, którzy chcą być Jego uczniami.

7.08.24

 

7.08.24

Jr 31, 1-7

„To mówi Pan: Znajdzie łaskę na pustyni naród ocalały od miecza; Izrael pójdzie do miejsca swego odpoczynku. Pan się mu ukaże z daleka: Ukochałem cię odwieczną miłością, dlatego też zachowałem dla ciebie łaskawość. Znowu cię zbuduję i będziesz odbudowana, Dziewico-Izraelu!” Jeremiasz w swoich proroctwach ostrzega przed zbliżającą się zagładą, wzywa do pokuty, do nawrócenia. Jednocześnie daje narodowi w imieniu Boga nadzieję: „Ukochałem cię odwieczną miłością, dlatego też zachowałem dla ciebie łaskawość”.

Mt 15, 21-28

Mówi Jezus: „Jestem posłany tylko do owiec, które poginęły z domu Izraela. A ona przyszła, upadła przed Nim i prosiła: Panie, dopomóż mi! On jednak odparł: Niedobrze jest zabrać chleb dzieciom a rzucić psom. A ona odrzekła: Tak, Panie, lecz i szczenięta jedzą z okruszyn, które spadają ze stołów ich panów. Wtedy Jezus jej odpowiedział: O niewiasto wielka jest twoja wiara; niech ci się stanie, jak chcesz! Od tej chwili jej córka była zdrowa”. Jezus jest zaskoczony wielką wiarą matki opętanej dziewczynki: „O niewiasto wielka jest twoja wiara; niech ci się stanie, jak chcesz!”

6.08.24

 

6.08.24

Dn 7, 9-10. 13-14

Mówi Daniel: „Patrzałem w nocnych widzeniach: a oto na obłokach nieba przybywa jakby Syn Człowieczy. Podchodzi do Przedwiecznego i wprowadzają Go przed Niego. Powierzono Mu panowanie, chwałę i władzę królewską, a służyły Mu wszystkie narody, ludy i języki. Panowanie Jego jest wiecznym panowaniem, które nie przeminie, a Jego królestwo nie ulegnie zagładzie”. Jest to wizja Jezusa otrzymującego od Ojca „panowanie, chwałę i władzę królewską”. Podobnie mówi o Nim Apokalipsa: „Baranek zabity jest godzien wziąć potęgę i bogactwo, i mądrość, i moc, i cześć, i chwałę, i błogosławieństwo” (Ap 5,12).

Mk 9, 2-10

„Tam przemienił się wobec nich. Jego odzienie stało się lśniąco białe tak, jak żaden folusznik na ziemi wybielić nie zdoła. I ukazał się im Eliasz z Mojżeszem, którzy rozmawiali z Jezusem. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: Rabbi, dobrze, że tu jesteśmy; postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza. Nie wiedział bowiem, co należy mówić, tak byli przestraszeni. I zjawił się obłok, osłaniający ich, a z obłoku odezwał się głos: To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie!” Jezus jest widoczny w chwale – podobnie jak Mojżesz i Eliasz, którzy z Nim rozmawiają. Ukazuje to Apostołom wielkość Jezusa i Jego łączność ze Starym Przymierzem. Bóg Ojciec przedstawia Go jako swojego Syna umiłowanego i wymaga posłuszeństwa wobec Niego.

5.08.24

 

5.08.24

Jr 28, 1-17

„I rzekł prorok Jeremiasz do proroka Chananiasza: Słuchaj, Chananiaszu! Pan cię nie posłał, ty zaś pozwoliłeś żywić temu narodowi zwodniczą nadzieję. Dlatego to mówi Pan: Oto usunę ciebie z powierzchni ziemi. Umrzesz w tym roku, bo głosiłeś bunt przeciw Panu. I zmarł Chananiasz prorok w tym roku, w siódmym miesiącu”. Walka z fałszywymi prorokami jest trudna, bo tylko Bóg znający prawdę może ujawnić ich kłamstwa. Jest to walka prawdy z kłamstwem. Po stronie trudnej prawdy jest tylko Jeremiasz, któremu grozi śmierć. „Prorocy” mają poparcie narodu, który chętnie słucha - „dobrych” proroctw, dających im „zwodniczą nadzieję”. Jeremiasz obiecuje Chananiaszowi sprawiedliwą karę: „Umrzesz w tym roku, bo głosiłeś bunt przeciw Panu”.

Mt 14, 13-21

Mówi Jezus do Apostołów: „Nie potrzebują odchodzić; wy dajcie im jeść! Odpowiedzieli Mu: Nie mamy tu nic prócz pięciu chlebów i dwóch ryb. On rzekł: Przynieście Mi je tutaj! Kazał tłumom usiąść na trawie, następnie wziąwszy pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo, odmówił błogosławieństwo i połamawszy chleby dał je uczniom, uczniowie zaś tłumom. Jedli wszyscy do sytości, i zebrano z tego, co pozostało, dwanaście pełnych koszy ułomków. Tych zaś, którzy jedli, było około pięciu tysięcy mężczyzn, nie licząc kobiet i dzieci”. Jezus w swojej Boskiej wszechmocy daje pożywienie tysiącom swoim słuchaczy.

4.08.24

 

4.08.24

Wj 16, 2-4. 12-15

„Słyszałem szemranie Izraelitów. Powiedz im tak: O zmierzchu będziecie jeść mięso, a rano nasycicie się chlebem. Poznacie wtedy, że Ja, Pan, jestem waszym Bogiem. Rzeczywiście wieczorem przyleciały przepiórki i pokryły obóz, a nazajutrz rano warstwa rosy leżała dokoła obozu. Gdy się warstwa rosy uniosła ku górze, wówczas na pustyni leżało coś drobnego, ziarnistego, niby szron na ziemi. Na widok tego Izraelici pytali się wzajemnie: Co to jest? - gdyż nie wiedzieli, co to było. Wtedy powiedział do nich Mojżesz: To jest chleb, który daje wam Pan na pokarm”. Do zbuntowanych i narzekających ludzi mówi Bóg: „O zmierzchu będziecie jeść mięso, a rano nasycicie się chlebem. Poznacie wtedy, że Ja, Pan, jestem waszym Bogiem”.

Ef 4, 17. 20-24

„Wy zaś nie tak nauczyliście się Chrystusa. Słyszeliście przecież o Nim i zostaliście pouczeni w Nim - zgodnie z prawdą, jaka jest w Jezusie, że - co się tyczy poprzedniego sposobu życia - trzeba porzucić dawnego człowieka, który ulega zepsuciu na skutek zwodniczych żądz, odnawiać się duchem w waszym myśleniu i przyoblec człowieka nowego, stworzonego według Boga, w sprawiedliwości i prawdziwej świętości”. Konieczne jest porzucanie dawnego człowieka, jego wad i nałogów. Konieczne jest przyobleczenie nowego człowieka, by żyć w prawdziwej świętości.

J 6, 24-35

„W odpowiedzi rzekł im Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Szukacie Mnie nie dlatego, żeście widzieli znaki, ale dlatego, żeście jedli chleb do sytości. Troszczcie się nie o ten pokarm, który ginie, ale o ten, który trwa na wieki, a który da wam Syn Człowieczy; Jego to bowiem pieczęcią swą naznaczył Bóg Ojciec. Oni zaś rzekli do Niego: Cóż mamy czynić, abyśmy wykonywali dzieła Boże? Jezus odpowiadając rzekł do nich: Na tym polega dzieło [zamierzone przez] Boga, abyście uwierzyli w Tego, którego On posłał”. Jezus wymaga wiary. Ojciec Go posyła, naznacza Go swoją pieczęcią – daje Mu do wykonania wspaniałe dzieła, które mają prowadzić ludzi do prawdziwej wiary.

3.08.24

 

3.08.24

Jr 26, 11-16. 24

„Jeremiasz zaś rzekł do wszystkich przywódców i do całego ludu: Pan posłał mnie, bym głosił przeciw temu domowi i przeciw temu miastu wszystkie słowa, które słyszeliście. Teraz więc zmieńcie swoje postępowanie i swoje uczynki, słuchajcie głosu Pana, Boga waszego; wtedy ogarnie Pana żal nad nieszczęściem, jakie postanowił przeciw wam. Ja zaś jestem w waszych rękach. Uczyńcie ze mną, co wam się wyda dobre i sprawiedliwe”. Bóg chce uratować Jerozolimę i cały naród za pośrednictwem Jeremiasza. Wymaga posłuszeństwa i prawdziwego nawrócenia.

Mt 14, 1-12

„Otóż, kiedy obchodzono urodziny Heroda, tańczyła córka Herodiady wobec gości i spodobała się Herodowi. Zatem pod przysięgą obiecał jej dać wszystko, o cokolwiek poprosi. A ona przedtem już podmówiona przez swą matkę: Daj mi - rzekła - tu na misie głowę Jana Chrzciciela! Zasmucił się król. Lecz przez wzgląd na przysięgę i na współbiesiadników kazał jej dać”. Tak został zamordowany Jan Chrzciciel. Taniec, obietnice okazały się ważniejsze od głosu sumienia.

2.08.24

 

2.08.24

Jr 26, 1-9

„To mówi Pan: Jeżeli nie będziecie Mi posłuszni, postępując według mojego Prawa, które wam ustanowiłem, [i jeśli nie] będziecie słuchać słów moich sług, proroków, których nieustannie do was posyłam, mimo że jesteście nieposłuszni, zrobię z tym domem podobnie jak z Szilo, a z miasta tego uczynię przekleństwo dla wszystkich narodów ziemi. Kapłani, prorocy i cały lud słyszeli Jeremiasza mówiącego te słowa w domu Pańskim”. Bóg grozi zniszczeniem, ale Jerozolima nie chce się nawracać. Ludzie pozostają głusi na głos Bożej prośby.

Mt 13, 54-58

„Skąd u Niego ta mądrość i cuda? Czyż nie jest On synem cieśli? Czy Jego Matce nie jest na imię Mariam, a Jego braciom Jakub, Józef, Szymon i Juda? Także Jego siostry czy nie żyją wszystkie u nas? Skądże więc ma to wszystko? I powątpiewali o Nim. A Jezus rzekł do nich: Tylko w swojej ojczyźnie i w swoim domu może być prorok lekceważony”. Mieszkańcy Nazaretu nie potrafią przyjąć Jezusa, który Bożą mocą chce im pomóc.